Do najtragiczniejszych wydarzeń w życiu człowieka należy przynajmniej kilka: śmierć bliskiej osoby, ciężka choroba (nieuleczalna), czy też odejście bliskiej osoby (czyli rozpad związku). Dziś zamierzam napisać nieco o tej ostatniej kwestii.
SMUTNY WIERSZ O ROZSTANIU
Jeśli mówimy o rzeczach smutnych, czy właściwie o smutnych wydarzeniach, niekiedy wręcz tragicznych, przepełnionych bólem i cierpieniem, to jednocześnie mówimy o smutnej poezji. Smutny wiersz to jest to, co nasuwa się człowiekowi za każdym razem, gdy dzieje mu się jakaś krzywda. Bez względu na to, czy jest to krzywda duchowa, czy cielesna (fizyczna).
Często jest też tak, że nie tylko poezję smutną czytujemy w takich srogich chwilach, ale i wręcz ją pisujemy. Nasza dusza jest w takich chwilach przesączona jakąś poetyką bliżej nieokreśloną, być może właśnie stąd się bierze magia poezji, ale po rozpadzie związku każdy z nas jest w stanie napisać wiersz o rozstaniu, co ważne – dobry wiersz! Bo wtedy w naszej duszy jakby inaczej wszystko gra, słowa same się układają we właściwe konstelacje, tworzą zdania, wersy, całe zwrotki, a wreszcie całe wiersze. A być może w ostateczności całe tomiki poezji. Tak to już jesteśmy skonstruowani, jest w nas jakiś pierwiastek poetyki i nigdy się tego nie wyrzekniemy. Wręcz powiedziałbym, że należy ten pierwiastek w sobie pielęgnować.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz