Cytując klasyka internetu, czyli niejakiego pieseła, można powiedzieć „wow, wow, jaki smutek, taki wielki żal i cierpienie!”. Ale chyba nie jest to najlepszy czas na żarty? W końcu przecież ludzkie cierpienie i ból, jaki siedzi głęboko w ludzkiej duszy, to bardziej powód do płaczu, niż śmiania się. Ale też nie zapomnijcie, że człowiek potrafi być złośliwi i śmiać się nawet z najbardziej pokrzywdzonych.
SMUTNA POEZJA
Najwięcej przypadków doła wywołanego życiem opisuje literatura. A konkretnie poezja, do której często sięgają osoby zdołowane, choć nie tylko one (często też po prostu osoby o artystycznych upodobaniach). Ale tak to już jest z ludźmi – każdy jest inny.
Propo smutnej poezji, chciałbym powiedzieć jednak nieco inną rzecz. Mianowicie mam wrażenie, że dzisiaj ludzie czytają na co dzień coraz mniej poezji, a sięgają po nią jedynie w krytycznych sytuacjach. Dlatego wydaje mi się, że smutne wiersze wiodą dzisiaj prym, bo najczęściej w jakichś dołujących sytuacjach ludzie sięgają po tomiki z poezją. W innych przypadkach raczej tego nie robią. Ale z drugiej też strony nie wiem, jak sytuacja wyglądała na przykład 100 lub 200 lat temu, być może było podobnie. Pomijając szczegół, że kiedyś wiele osób to byli zwykli analfabeci, którzy nie potrafili czytać.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz